Ik weet niet hoe het er in jouw omgeving aan toe gaat, maar om me heen hoor ik zo goed als overal dezelfde klacht. Iedereen is moe! En wat me opvalt: vaak zijn het ook net de jóngere mensen die moe zijn, de iets oudere 60-plussers worden precies min of meer gespaard. Hierdoor begon ik me af te vragen wat daar nu toch de oorzaak van is: is het ons (te?) drukke leven? Stress? Voeding? Of een combinatie van alle voorgaande factoren?

Als ik terug denk aan mijn jeugd, dan herinner ik me bijvoorbeeld niet dat mijn ouders of grootouders ooit kloegen van vermoeidheid. En zij werkten toch ook kei hard. De minder jachtige maatschappij van toen zal er wel voor iets tussen gezeten hebben, maar ik dacht toch ook ineens aan hoe mensen toen nog andere voedingskeuzes maakten.

We eten tegenwoordig meer met ons hoofd dan met onze zintuigen en ik vraag me af of dat wel een goeie evolutie is.

Heb je er al ooit eens bij stilgestaan dat het bereiden van maaltijden tegenwoordig gedegradeerd is tot een lastig ongemak? En dat we door reclame van de voedingsindustrie (en niet in het minst ook van de gezondheidsindustrie) met een warrig hoofd worden achtergelaten omtrent wat er nu “goed” is en wat er nu “slecht” is op het gebied van voeding? We eten tegenwoordig meer met ons hoofd dan met onze zintuigen en ik vraag me af of dat wel een goeie evolutie is. Mensen deden vroeger namelijk intuïtief dingen die hun gezondheid ten goede kwamen. Ik denk onder andere aan de volgende drie dingen.

1. De puree kwestie

Heb je er ooit al eens aan gedacht waarom je moemoe puree maakte met volle melk, één of twee eierdooiers en een goeie klont boter? (Hoera dat Jeroen Meus dat ook nog doet!). Wel: misschien heb je ooit al gehoord van de glycemische index, het cijfer waarmee wordt aangetoond hoe snel een bepaald voedingsmiddel je bloedsuikerspiegel laat stijgen? Aardappelen op zich laten je bloedsuikerspiegel heel snel stijgen en dat is niet zo gunstig voor je gezondheid. Maar vet (boter, volle melk, eierdooier) zorgt ervoor dat dat effect net getemperd wordt. Je puree wordt op die manier als het ware uitgebalanceerd. Ons moemoe had dus gelijk! (en Jeroen Meus ook natuurlijk) Puree is dus eigenlijk gezonder als je hem maakt zoals de moemoe. Maar wat doet de moderne en “gezondheidsbewuste” mens? Juist… Met een beetje geluk doet ie er nog wat magere melk bij, als er al nog melk of aardappelen aan te pas komen. Zucht…

Wat er verder ook met diezelfde puree gebeurt door hem zonder boter, melk en/of eierdooiers klaar te maken, is dat we hem ook veel minder voedzaam maken. Zoveel mensen hebben tegenwoordig een tekort aan vetoplosbare vitaminen (denk vitamine D en A) en dat komt niet in het minst omdat we panisch zijn voor vet. De manier waarop men naar vitamine D en A verwijst, maakt duidelijk hoe dat komt: het zijn VEToplosbare vitaminen. Heb je te weinig vet in je dieet, dan kan je supplementeren tot je in een berg verandert: je lichaam zal deze vitamines niet kunnen opnemen.

2. De lever kwestie

Wat mensen vroeger nog deden: ze aten lever. Tot de vorige generatie werden kinderen verplicht om regelmatig een stukje lever te eten. Waarom? De mensen wisten toen dat geen enkel superfood in de wereld kan wedijveren met de voedingswaarde van lever. Ik toon je even een voedingswaardetabel: (en terwijl je ze bekijkt, vraag je even af of je dat vitaminesupplement niet wat te duur betaalt?)

 

Lever wordt hier vergeleken met blauwbessen, boerekool (die worden beschouwd als respectievelijk de meest voedzame fruit- en groentesoort) en rundsvlees. Enkel voor calcium en vitamine C scoort boerenkool hoger, de rest van de data spreken voor zich.

Voor ik je hoor opperen dat lever toch de stortplaats van het lichaam is en dat dat toch vol gifstoffen zit, wil ik je graag het volgende uitleggen. De lever is geen “filter”, maar eerder een soort van recyclagecentrum. Het bloed dat door de lever gaat, wordt er zorgvuldig bestudeerd. Bijproducten van de stofwisseling, hormonen, vitaminen, mineralen, virale deeltjes en chemische stoffen worden er beoordeeld. Sommige worden dan gelabeld om verder afgebroken te worden en nog andere krijgen een etiketje met “afvoeren die handel”. De lever slaat heel weinig op. Vitamine A en D worden er wel tijdelijk opgeslagen en er wordt ook een suikervoorraadje gestockeerd om je voortdurend van energie te kunnen voorzien. Maar gifstoffen worden er niet opgeslagen. Wateroplosbare gifstoffen worden naar de nieren gestuurd en zo afgevoerd. En vetoplosbare gifstoffen worden in vetcellen opgeslagen, niet in de lever. Dat de lever een opslagplaats zou zijn voor gifstoffen is dus simpelweg niet waar. Hou ook in het achterhoofd dat je iedere veertig dagen een nieuwe lever hebt: zo snel gaat de celvernieuwing in je lever. “Leverdetoxen” is dus een fabeltje. Maar dat is een ander verhaal waarover ik al eens schreef in een vorige blogpost.

Daarom is mijn suggestie voor vermoeide mensen dan ook: als je aan het fornuis staat, bedenk je dan even: “Zou ons moemoe dit ook zo klaargemaakt hebben?” Indien je denkt dat het antwoord “nee” is, kijk dan toch maar eens even in de boeken van Jeroen Meus.

3. De bouillon kwestie

Verder maakten onze grootouders ook zelf hun bouillon (zie ik hier weer een parallel met Jeroen Meus?) en kippenbouillon werd beschouwd als hét medicijn als je griep had. Onder het voorwendsel van gebrek aan tijd wordt echte bouillon tegenwoordig zo goed als altijd vervangen door bouillonblokjes, die eigenlijk niet meer zijn dan een verzameling van zout en chemische additieven. En ook de vetfobie zou er mee kunnen voor zorgen dat mensen nogal huiverachtig zijn om bouillon aan hun soepen toe te voegen. Soep met echte bouillon maakt zich namelijk kenbaar door een heleboel “vetogen” aan het oppervlak.

En toch is ook bouillon een superfood. Het doet vermoeide mensen veel meer goed dan een ton (hele dure) gojibessen. Het is goed voor je immuunsysteem, het heelt geïrriteerde darmen, het verzacht pijnlijke spieren en gewrichten, strijkt rimpels glad (of maakt je huid alleszins steviger), vermindert ontstekingen en vermoeidheid en voert tonnen mineralen aan.

Sommige mensen, vooral vrouwen, vinden bouillon een beetje vies. Daarom zeg ik er toch maar snel even bij dat ik onlangs de volgende slogan tegen kwam: “Forget botox, drink bone broth!” (“Vergeet botox, drink bouillon.”) Als je bouillon een beetje vies vindt, kan het je misschien over de streep trekken als je weet dat verse bouillon je huid verstevigt door de vele aminozuren en collageen die hij bevat.

Ik zou zeker niet willen geleefd hebben in de tijd van mijn grootouders, daarvoor hou ik teveel van de mogelijkheden die de huidige tijd ons biedt. Maar wat ik wel zoveel mogelijk probeer te integreren in mijn leven is hun manier van kijken naar voedsel. Daarom is mijn suggestie voor vermoeide jonge mensen dan ook (*): als je aan het fornuis staat, bedenk je dan even: “Zou ons moemoe dit ook zo klaargemaakt hebben?” Indien het antwoord “nee” is, kijk dan toch maar eens even in de boeken van Jeroen Meus.

 

(*) Ik laat hier het gebruik van brandnetels even buiten beschouwing, omdat ik vermoed dat je dat ondertussen al wel hebt opgestoken uit mijn vorige artikels en omdat ik anders het gevaar loop een brandnetelfreak gevonden te worden!

 

 

 

Deel deze pagina:

Deze post heeft 12 reacties

  1. Topartikeltje Anntje! Die puree gaat mij smaken straks 😉

  2. Ik maak mijn puree met volle melk en veel boter,maar vanaf nu smijt ik er nog een eitje bij! En misschien moet ik vanaf nu nadat ik vol-au-vent gemaakt heb,de overschot van de bouillon gebruiken voor soep!
    Merci!

  3. Met belangstelling gelezen!

  4. Ik denk er de laatste tijd ook over om zelf mijn bouillon te maken, maar als je die een paar uur laat koken, is de kip dan nog goed genoeg om bv. vidé of kip-curry van te maken of is die dan te taai? Ik zou ook graag zelf m’n mayonaise maken, zonder al die E-nummertjes, maar weer weet ik niet hoelang ik dit kan bewaren (rauwe eieren)…
    Daarom dat ik meestal op veilig speel en het bij de producten uit de winkel hou, lekker veilig met die bewaarmiddelen, maar gezond is iets anders hé ;o) Dat is ook iets waar onze voorouders waarschijnlijk meer verstand van hadden, hoelang je versgemaakte producten kunt bewaren.

    1. Ja hoor, de kip is na de bouillon nog perfect voor in vidé of kip-curry. Ideaal mals en zeker niet taai.
      Mayo zelf maken: mijn moeder deed dat vroeger ook altijd en maakte gewoon een portie om die dag zelf op te eten. Er werd niets bewaard. Maar dat vraagt natuurlijk wel wat tijd. Zelf gebruik ik altijd olijfolie en balsamico of andere azijn voor op mijn slaatjes. Makkelijk en kan niet bederven. Succes!

  5. Jawel hoor, volle melk, eierdooiers en een goede klont boter.
    Lijkt mij een uitstekend recept wanneer je levensmoe bent!

    1. Kan je ook duiden waarom je dat zo ziet, Peter?

  6. anntje
    wat moet men doen als men geen vlees eet

    1. Hoi Sonja, met eitjes kan je al een deel van de voedingswaarde opvangen.

  7. Bouillion en lever zal wel goed zijn , maar ik weiger vlees of vis of producten met; te eten.
    Moeilijk dus!

Geef een reactie

Sluit Menu