Ik kan het niet laten: proeven van elixirs die nog in de maak zijn en die nog minstens een maand moeten trekken. Goh, manmanmanmanmanmanman … Ik peis dat ik een nieuwe favoriet heb: de wilde roos.

Rozen vond ik altijd al wel goed ruiken enzo, maar ik liet het altijd na om er iets mee te gaan maken omdat ik er nooit grote hoeveelheden van vond. Massa’s wilde rozen staan zo ongeveer langs elke snelweg, maar dat lijkt me zowel praktisch als zuiverheidsgewijs nu niet echt de beste plaats om ze te gaan oogsten. Tot ik dus de geheime rozenplaats vond die me eindelijk de kans gaf om een redelijke hoeveelheid rozenblaadjes te oogsten zodat ik er een vermaard rozenelixirreke van kon maken. En dat elixirreke heeft niet zomaar een goed smaakje, nee, het heeft ook geweldige medicinale eigenschappen!

De roos is namelijk een geweldig tonicum voor je zenuwstelsel. Ze helpt je te ontspannen na een drukke dag die je hoofd als een zwaar, wattig betonblok heeft gemaakt. Ze verzacht angst en emotionele pijn en helpt hooggevoelige mensen om zichzelf te kunnen zijn. Roos helpt je ook als je het moeilijk hebt om jouw innerlijke “wacht” uit te schakelen als dat nodig is, bijvoorbeeld als je moeilijk kan inslapen in een andere omgeving dan de jouwe omdat je hersenen hun oertaak nog niet vergeten zijn en steeds alert blijven om je te “beschermen tegen gevaar”. Het is ook in die zin dat mensen over de roos vaak zeggen dat het een afrodisiacum is: ze zal je libido niet verhogen, maar wel de muren wegnemen die je zelf tegen intimiteit hebt opgebouwd om wat voor reden dan ook.

In de traditionele Chinese geneeskunde wordt de roos gezien als een remedie om overmatige vochtigheid uit het lichaam te krijgen. Dit is, letterlijk, Chinees om te zeggen dat het goed is bij kwaaltjes als zware ledematen en een moeilijke vertering. Ik weet niet of je het ooit al gezien hebt dat mensen die een zwakke vertering hebben, vaak tandafdrukken hebben op de rand van hun tong. Het ziet eruit alsof ze constant op hun tong hebben zitten te bijten, terwijl dat niet zo is natuurlijk. Maar dit terzijde, ik begrijp dat een tong nu niet iets is wat erg in het oog springt.

De roos kalmeert ook een overactief immuunsysteem (denk: auto-immuunziekten) en is ook ideaal bij verkoudheden, griep en sinusitis. Bijvoorbeeld in een honing met de bloemblaadjes (en eventueel ook de bottels) erin gemacerereerd.

Tot slot is roos ook een fantastisch middel voor alles wat warm en gezwollen is, bijvoorbeeld insectenbeten, zonnebrand of ontstoken ogen. Van dat laatste had ik als kind zelf regelmatig last, vaak zo erg dat ik ‘s ochtends mijn ogen niet meer kon openen. Mijn moeder kwam dan ter hulp met watjes gedrenkt in rozenwater, die de boel verzachtten. Ook bij zonnebrand heeft de roos al vaak zijn diensten bewezen: laat ze een drietal weken macereren in hamamelisdistillaat en gebruik dit aftreksel in een sprayflesje als after-sun: de pijn verdwijnt en je rode galetten worden omgetoverd in een mooie bruine kleur.

Maar DE preparatie met roos bij uitstek, de lekkerste, de meest luxueuze, de meest verfijnde, de best geurende en nog een hele reeks andere superlatieven, is dus dit rozenelixir.

roos

Je hebt nodig:

– cognac of armagnac

– lopende, liefst lokale, honing

– rozenblaadjes

– een bokaal

Doe de rozenblaadjes in de bokaal en doe er 1/4e honing bij. Roer de honing eronder zodat alle blaadjes ongeveer bedekt zijn. Giet er dan de cognac bij en roer opnieuw. Laat de bokaal ongeveer 6 weken staan op kamertemperatuur en schud er af en toe eens mee. Elke keer dat je schudt, doe je de bokaal open en proef je ervan. Na 6 weken heb je nog de helft over. 🙂

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deel deze pagina:

Deze post heeft 25 reacties

  1. En wat moet men er dan mee doen? Drenken of opdrinken..

    1. Met whisky ga je natuurlijk een hele andere smaak krijgen, maar in principe zou het kunnen. Al vind ik persoonlijk dat cognac echt gemaakt is voor de roos 🙂

  2. Hoi Anntje uit het kruidenelfenlandje 🙂

    Aan deze elixir kan en wil ik gewoon niet voorbijgaan.Ik zou haast gaan denken dat de roos voor mij gemaakt is 😀 Straks even een fleske Cognac halen en dan op “jacht” naar de wilde rozen.Weliswaar zonder geweer maar met enkel mijn handen als wapens 😉
    Bedankt om dit super-de-luxe receptje met ons te delen.

    Lieve ondergrondse groetjes 🙂

    1. Super! Veel succes met je zoektocht. Je zal wel bovengronds moeten gaan om de rozen te vinden 🙂 XXX

  3. Dag Anntje,
    kan dit ook met rozen uit de tuin, of moeten het wilde rozen zijn?
    Dank voor je mooie en goede tips! Ik heb de deodorant uitgeprobeerd en die werkt fantastisch!
    Els

    1. Je kan dit met alle rozen doen, zolang ze niet gesproeid zijn natuurlijk. Hoe geuriger de roos, hoe beter je elixir.

  4. Hi Anntje, voor de mensen die geen alcohol drinken, gewoonmet water mengen dan? En de bedoeling van dit mengsel is drinken of drenken? Alvast bedankt!

    1. De bedoeling van het elixir is eigenlijk nog altijd medicinaal hoor. Het is lekker, en je zou het dus kunnen drinken, maar ik gebruik het gewoon in druppelflesjes en gebruik twintig druppeltjes ofzo per keer. Dat het lekker is, is voor mij een bijkomstigheid 🙂
      Als je echt geen alcohol wil gebruiken, dan kan je de cognac vervangen door appelazijn of plantaardige glycerine. Dat gaat ook, maar geeft natuurlijk een hele andere smaak.

      1. Dankjewel! Ga dit zeker proberen met appelazijn

  5. Hallo Anntje,
    Ik krijg slijmen van honing. Wat kan je dan in de plaats gebruiken?
    Groetjes, Christine

    1. Hmm, hier weet ik geen plausibel antwoord op. Suiker kan ook, maar dat geeft natuurlijk ook slijmen.

  6. Hallo Anntje, bedoel je de rosa rugosa met “wilde roos” ?Daarvan heb ik een haag, ik wil dus zeker jouw elixir eens maken.En wat zijn de verhoudingen, hoeveel gram blaadjes in hoeveel cognac?
    Alvast bedankt voor de info, vriendelijke groeten, Marleen

    1. Onder andere de rosa rugosa, ja, maar ook de hondsroos. Je bent een gelukzak met zo’n haag, want die rugosa’s ruiken super lekker!
      De verhoudingen: gewoon een pot vullen met zoveel blaadjes je kan, aanvullen met 2/3 cognac en 1/3 honing. Ik weeg niets af en je maakt toch een prima product zo.

  7. Lieverd,
    Enig idee hoe lang het after-sun aftreksel bewaart?
    Veel liefs!

    1. Normaal gezien: forever 🙂 Kruiden in appelazijn bewaren echt super lang. Dus hééél lang. Waarschijnlijk is het dan al lang op 🙂

    2. Dat bewaart bijna oneindig. Ik heb hier een aftreksel staan dat al meer dan een jaar oud is, en het is nog prima!

  8. En het aftreksel op hydrolaat, hoe lang bewaart dat? X

    1. Ik weet niet precies hoe lang, omdat het bij mij op is vooraleer het slecht kan worden 🙂

  9. Waar dat plekjes is dat ga je zeker niet verklappen?
    Kan je van deze roosjes ook geen rozenolie maken?
    Welke olie gebruik je het best, amandelolie?
    Hierbij kan je dan eth olie toevoegen voor een langere bewaring, kun je dit niet bij het hydrolaat toevoegen voorbeeld eth olie van lavendel (is ook goed bij zonnebrand)

    1. Amandelolie zou daarvoor inderdaad een goeie keuze zijn.
      Als je dat wil kan je natuurlijk etherische olie bij je hydrolaat doen, maar ik zou het zonde vinden omdat de geur zooooooo lekker en subtiel is.
      Het plekje kan ik inderdaad niet verklappen, nee 🙂 Zie dat er ineens vijftig man staat 🙂

  10. Hallo Anntje,

    Werkt het ook met gedroogde rozenblaadjes- en knopjes?

    Ik ben zó blij met je boek. Had het eerst in de bibliotheek geleend, maar ik wilde het toch graag zelf hebben.
    De kruidenijsthee is hier in huis al een vast ritueel, en we varen er na één maand al wél bij.
    De meidoorntinctuur doet precies dat wat je beloofd, echt geweldig!
    En zo ga ik allerlei nieuws uitproberen, het voelt heel goed om hiermee bezig te zijn.
    Hartelijk dank voor dit openhartige en makkelijk te lezen boek, ik moet vaak glimlachen om je humor.

    1. Hallo Marjo,

      Dankjewel voor je lieve feedback! Het rozenelixir met gedroogde blaadjes of knopjes maken, gaat helaas niet hetzelfde effect hebben. Er gaat dan sowieso een verschil zijn in smaak, maar ook in werking omdat je de ‘essentie’ van de rozenblaadjes wat zult missen. Het klinkt misschien wat zweverig en valt niet zo goed nader uit te leggen. Maar misschien kan ik het nog het best omschrijven met wat Hildegard von Bingen ‘viriditas’ noemde: de vitaliteit of levenskracht van de plant. En die ‘viriditas’ vind je dus enkel in de verse blaadjes en knopjes.

  11. Dank je wel voor het snelle antwoord.
    Ik ga het proberen.

  12. Hm, ik ga na de examens van de kinderen op rozenjacht in de duinen. Daar vragen ze om geplukt te worden.
    Ik heb je boek gewoon te laat gekocht, die zit vol leuke en goede tips.
    Tof dat je ook over de cholesterol spreekt, ik wist dit al maar Yvan moest toch nog overtuigd worden.
    Bedankt om me de natuur anders te laten bekijken.

Geef een reactie

Sluit Menu